DWUTYGODNIK dzielnicy URSUS, miasta PIASTÓW, miasta PRUSZKÓW, gminy MICHAŁOWICE, miasta i gminy OŻARÓW MAZOWIECKI

Licznik gości

  • Gości na stronie: 0
  • Odsłon łącznie: 0
facebook

WYBORY SAMORZĄDOWE
21 października 2018 r.

Wieczór ze sztuką w ramach XXXI Forum Humanum Mazurkas


25 listopada br. w Ożarowie Mazowieckiem odbył się wieczór ze sztuką w ramach XXXI edycji Forum Humanum Mazurkas (FHM). Licząca tysiąc miejsc sala Zeus w MCC Mazurkas Conference Centre & Hotel została wypełniona po same brzegi. Organizatorzy wydarzenia zapewnili uczestnikom bogaty, sięgający do różnorodnych dziedzin sztuki repertuar – od malarstwa i rzeźbiarstwa po taniec współczesny i balet.

Najpierw malarstwo

Wieczór rozpoczął się powitaniem gości przez Mecenasa XXXI FHM, Prezesa Grupy Mazurkas, Andrzeja Bartkowskiego, który w lekki, naturalny, pełen wdzięku i humoru sposób poprowadził całą uroczystość. Pierwszą sztuką zaprezentowaną uczestnikom było malarstwo w wykonaniu artystki Miry Skoczek-Wojnickiej. Najpierw odbyła się krótka impresja filmowa ze spotkania w jej krakowskiej pracowni, przygotowana przez kuratora Janinę Tuorę i Jana Sumikowskiego. Zgromadzona na sali publiczność mogła przekonać się, jak niezwykle wszechstronną artystkę będą mieli okazję poznać. Mira Skoczek-Wojnicka uprawia malarstwo sztalugowe, rysunek, pastel, projektowanie graficzne, a niekiedy także rzeźbę. W zaprezentowanej podczas XXXI FHM wystawie zatytułowanej „Kobiety i geometria form” nawiązała do wizerunków kobiet namalowanych przez najważniejszych mistrzów renesansu i baroku. Z jednej strony jest przedstawicielką sztuki abstrakcyjnej, z drugiej zaś nie boi się łączyć tradycji z nowoczesnością, co Janina Tutor zabawnie określiła jako „godzenie wody święconej z diabłem”.

Nie zgadzam się ze zdaniem, że abstrakcja nie ma duszy. Abstrakcja jest językiem artysty, który opowiada o rzeczywistości – powiedziała artystka podczas krótkiej rozmowy na scenie. – Są oczywiście różne jej różne rodzaje, ja jestem najbardziej zakorzeniona w tej abstrakcji geometrycznej. Ale nie są to wyliczone matematycznie linie.. Można powiedzieć, że zobaczyłam ziemię pociętą kwadratami, trójkątami, rombami – zobaczyłam inny sposób opowiedzenia o ziemi – dodała.

Taniec współczesny i rzeźbiarstwo

Kolejnym punktem programu była „Scena Talentów”, której inicjatorką jest Irena Bartkowska. Przed publicznością wystąpiła młoda i utalentowana tancerka Alicja Kaczor, uczennica ostatniej klasy (IX) Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Ludomira Różyckiego w Bytomiu. Tancerka brała już udział w wielu koncertach scenicznych w Polsce, a tym razem przy utworze „Adieu” zaprezentowała taniec współczesny. Przy okazji jej występu odbyła się także rozmowa przybliżająca gościom, jak wygląda codzienność w szkole baletowej, w tym m.in. matura.

W ramach XXXI FHM zainicjowano również I Forum Rzeźby Mazurkas, czyli wystawę znakomitych prac znanych polskich rzeźbiarzy. Kilkadziesiąt rzeźb wykonanych w granicie, marmurze, brązie i glinie szamotowej zostało zaprezentowanych na terenie zielonym oraz we wnętrzach Hotelu Mazurkas. Goście uroczystości chętnie zapoznawali się z nimi podczas przerwy. Kuratorem obu wystaw (malarskiej i rzeźbiarskiej) była Janina Tuora.

Tajemnica Coppelii, czyli balet

Głównym punktem programu był balet komiczny w dwóch aktach pod nazwą: „Coppelia, czyli dziewczyna o szklanych oczach” według libretta Nadiyi Kiptilovej do muzyki Léo Delibesa. Na scenie wystąpiło ponad 40 artystów Narodowego Lwowskiego Akademickiego Teatru Opery i Baletu im. Salomei Kruszenickiej oraz Międzynarodowego Teatru Baletu „Premiera” Royal Lviv Ballet. „Coppelia” powstała w 2 połowie XIX wieku. Pełna wdzięku i równocześnie nieco naiwna treść baletu, zaczerpnięta z bajek E.T.A. Hoffmanna, była satyrą na rozpowszechnione w XIX wieku marzenia o ożywieniu lalek życiem ludzkim.

Z „Coppelią” wiąże się kilka ciekawostek. To pierwszy balet europejski, w którym wykorzystano czardasza, czyli narodowy taniec węgierski. Ciekawy jest także wątek pierwotnej obsady baletu. Poszukiwanie odtwórczyni głównej roli żeńskiej, czyli Svanildy trwało trzy lata. Ostatecznie eliminacje w 1869 roku wygrała Giuseppina Bozzacchi, która miała wówczas 16 lat i nigdy wcześniej nie występowała publicznie na scenie. Z kolei główny bohater męski, Franz, był grany przez wiele lat przez… kobietę. Dodajmy, kobietę en travesti, czyli przebraną za mężczyznę. Wynikało to stąd, że w czasach gdy powstawał ten balet tancerze byli mało popularni, a na scenie ich rola sprowadzała się do podnoszenia kobiet.

Podczas baletu XXXI FHM w rolę Svanildy wcieliła się Yevgeniya Korshunova, natomiast odtwórcą Franza był profesor Oleg Petryk, Narodowy Artysta Ukrainy. Soliści wraz z pozostałymi tancerzami przenieśli publiczność w świat pełen artystycznych uniesień, w rzeczywistość zupełnie inną niż tę, w której żyjemy na co dzień. Za pomocą tańca i muzyki przedstawili dynamiczną i interesującą historię uczucia pomiędzy Svanildą i Franzem. Był to znakomity i niezwykły występ, a owacje publiczności po spektaklu trwały długo i były w pełni zasłużone.

Przyjmując, że sztuka powinna przykuwać uwagę, poruszać odbiorcę i skłaniać do refleksji, to tego wieczoru z całą pewnością spełniła ona swoje zadanie.


Marlena Hess

MS 20/2017, 14 grudnia 2017

Zdjęcia: M. Hess, K. Rolak



Słowniczek

LIBRETTO – tekst słowny do scenicznego utworu muzyczno-wokalnego (opery, oratorium). Stanowi początek i wprowadzenie w dzieło, powinien być skonstruowany w sposób przejrzysty, ma bez wchodzenia w szczegóły podkreślać węzłowe momenty akcji. Libretto wprowadza w dzieło, pozwala przygotować się na zrozumienie całości utworu.