DWUTYGODNIK dzielnicy URSUS,
miasta PIASTÓW, miasta PRUSZKÓW, gminy MICHAŁOWICE, 
gminy OŻARÓW MAZOWIECKI, gminy BRWINÓW

Licznik gości

  • Gości na stronie: 0
  • Odsłon łącznie: 0
facebook

GIARDIA INTESTINALIS – groźny pasożyt w jelicie

Ten sympatycznie i śmiesznie wyglądający osobnik na zdjęciu to nie bohater kreskówki… Tak wyglada Giardia intestinalis w dużym powiększeniu. To nieprzyjemny „pasażer na gapę”, który należy do wiciowców i pasożytuje na powierzchni komórek nabłonka jelita cienkiego u bardzo wielu gatunków zwierząt (naczelne, psy, koty, świnie, przeżuwacze i gryzonie) oraz u ludzi.

Ponieważ giardioza jest w ostanim czasie dość często diagnozowaną chorobą wśród pacjentów przychodni – postanowiliśmy napisać na jej temat kilka słów.

Do zarażenia pasożytem dochodzi w wyniku zjedzenia inwazyjnych cyst znajdujących się w środowisku, które zostały wydalone wraz z kałem innego żywiciela. Pierwotniak po przedostaniu się do organizmu zwierzaka przywiera do powierzchni komórek nabłonkowych jelita i – poprzez podział komórek – niezwykle szybko się rozmnaża zasiedlając kolejne fragmenty jelita. Część z tych nowych komórek przeobraża się w cysty, które po wydaleniu z organizmu są w stanie przetrwać w niesprzyjającym środowisku od kilku do kilkunastu miesięcy. I cykl się powtarza.

W 1 gramie kału może się znajdować ponad milion cyst lamblii (!!!), podczas gdy minimalna ich liczba wywołująca zakażenia u ludzi i zwierząt to (w zależności od okoliczności) od 10 do 100 sztuk. Nietrudno więc domyślić się, że lamblioza u psa jest dość często spotykaną chorobą.

Giardia może rozprzestrzeniać się między ludźmi i zwierzętami bezpośrednio – czyli np. przez zabrudzone ręce lub też za pośrednictwem zanieczyszczonej cystami wody lub żywności.

Twój pies może się nimi zarazić, kiedy np.:

  • pije wodę z kałuży,

  • ma kontakt ze skażonymi odchodami – w czasie spaceru czy w warunkach domowych (na podkładach higienicznych),

  • ma kontakt z zakażoną glebą – zabawy w trawie, kopanie w ziemi,

  • wylizuje swoje futro w czasie codziennej toalety.

Ryzyko zakażenia jest dużo wyższe w schroniskach, hodowlach czy psich hotelach, gdzie istnieje po prostu większe prawdopodobieństwo obcowania z osobnikiem zarażonym

Na terenie Europy odsetek zarażonych psów i kotów wynosi 3–7%. Co ciekawe, zdecydowana większość psów (nawet do 90%) to bezobjawowi nosiciele giardii. Objawy częściej ujawniają się u młodszych niż u starszych zwierząt i mogą mieć charakter nagły (ostra lamblioza u psa), czasowy (nawracająca lamblioza u psa) lub ciągły (przewlekła lamblioza u psa).

Lamblia (giardia) u psa może się objawiać na różne sposoby. Do najczęstszych symptomów należą:

  • biegunka albo luźne stolce o konsystencji papki i jasnożółtej barwie,

  • kał z domieszką śluzu lub krwi o nieprzyjemnej, ostrej woni,

  • wzdęcia i bule brzucha,

  • spadek wagi mimo utrzymania normalnego apetytu,

  • zmiany skórne o charakterze alergicznym,

  • wymioty i odwodnienie,

  • gorączka.

Giardioza u psa jest chorobą o charakterze pasożytniczym, dlatego w jej leczeniu wykorzystuje się leki przeciw pasożytom. Możliwych jest kilka wariantów leczenia – po pełnej diagnostyce i zapoznaniu się z ogólnym stanem psa oraz jego predyspozycjami lekarz weterynarii decyduje, który z nich będzie najbardziej skuteczny w danym przypadku.

Złą wiadomością jest jednak bez wątpienia fakt, że obserwuje się uodparnianie giardii na stosowane w jej leczeniu preparaty.

W celu zmniejszenia prawdopodobieństwa ponownego pojawienia się lamblii u psa pod koniec terapii farmakologicznej, warto wykąpać psa w szamponie przeciw pasożytom, który zawiera chlorheksydyne.

Należy też zadbać o to, by pozbyć się cyst z otoczenia dokładnie sprzątając przestrzeń, w której zwierzak przebywa, piorąc w wysokiej temperaturze jego legowisko i zabawki lub wymieniając je na nowe.

Spośród odmian Giardia intestinalis chorobotwórcze dla człowieka są genotypy występujące u psów. Brak jest jednoznacznych dowodów na to, że koty stanowią zagrożenie giardiozą dla człowieka.

Każdy przypadek stwierdzenia cyst Giardia w kale zwierząt należy traktować jako zagrożenie dla zdrowia ludzi.

Nie należy jednak wpadać w panikę: lamblioza to choroba „brudnych rąk”!!!, więc przy zachowaniu odpowiedniej higieny i ostrożności ryzyko zakażenia jest niewielkie.

Przede wszystkim trzeba pamiętać – i zwrócić na to szczególną uwagę dzieciom, by po zabawie i pieszczotach z psem dokładnie umyć ręce ciepłą wodą z mydłem. Całowanie się z zainfekowanym psiakiem czy dzielenie z nim jedzenia za pomocą sztućców czy talerzy również nie jest dobrym pomysłem…

Jeśli Twoje zwierzę jest zarażone lamblią, musisz też szczególnie pamiętać o sprzątaniu jego odchodów na spacerze – o czym pamiętać trzeba oczywiście zawsze. Zapobiega to rozprzestrzenianiu się cyst wśród innych zwierząt i ich właścicieli.

Bardzo ważna jest regularna profilaktyka przeciwpasożytnicza, której przestrzeganie może przyczynić się do znacznego zmniejszenia ekspansji tego pasożyta w środowisku.

lek. wet. Rafał Skwarski

specjalista chorób psów i kotów

MS 12-13/2020, 9 lipca 2020